লেপাৰ'স্কপিক স্ত্ৰীৰোগবিজ্ঞানৰ অস্ত্ৰোপচাৰ

যেতিয়া অভেৰিয়ান ফেল’পিয়ান টিউব আৰু পাৰ্শ্বীয় পেলভিক বেৰ বা জ’ৰ’চেক্ৰেল লিগামেণ্টৰ ওচৰত পেৰিটনিয়ামৰ মাজত গুৰুতৰ আঠাযুক্ততা দেখা যায়, যদিহে অপাৰেচনটো অনুচিত হয়, তেতিয়া ইয়াৰ ফলত ইউৰেটেৰেল আঘাতৰ সৃষ্টি হ’ব। ইয়াৰ কাৰণ হ’ব পাৰে যন্ত্ৰপাতি বা বৈদ্যুতিক ক্ষতিৰ ফলত। ই সম্পূৰ্ণ ট্ৰেন্সেকচন বা আংশিক আঘাত হ’ব পাৰে। ইয়াৰ পৰিণতিসমূহ ক্ষতিৰ মাত্ৰা, আৱিষ্কাৰৰ সময় আৰু চিকিৎসা সময়োপযোগী আৰু উপযুক্ত নে নহয় তাৰ সৈতে জড়িত। কোনো ধৰণৰ আঘাত বা সন্দেহজনক আঘাত পোৱা গ’লে সময়মতে আৰু শুদ্ধ চিকিৎসাৰ বাবে ইউৰ’লজী বিভাগৰ পৰামৰ্শ লওক, নহ’লে ইয়াৰ ফলত গুৰুতৰ পৰিণতি হ’ব। প্ৰতিৰোধৰ মূল কথাটো হ’ল চিকিৎসকসকলে পেলভিক গহ্বৰত ইউৰেটাৰৰ শৰীৰচৰ্চাৰ অৱস্থান আৰু আঘাতৰ প্ৰৱণতা থকা অংশসমূহৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণকৈ ধৰি লয় নেকি। তীব্ৰ পেলভিক আঠাযুক্ত হোৱাৰ ফলত প্ৰায়ে পেলভিক পেৰিটনিয়াম ঘন হয়, ইয়াৰ তলৰ ইউৰেটাৰৰ গতিপথ পৃথক কৰাটো কঠিন হয়, আৰু প্ৰস্ৰাৱৰ কেথেটাৰ কাটি পেলোৱা বা ৰেচ পৃথকীকৰণ, লাইগেচন আৰু হেম’ষ্টেছিছৰ দ্বাৰা বৈদ্যুতিক আঘাতৰ সৃষ্টি কৰাটো সহজ। এই সময়ত ৰেট্ৰ’পেৰিট’নিয়াম প্ৰথমে ইউৰেটাৰ বিচাৰি উলিয়াবলৈ খুলিব লাগে, আৰু তাৰ পিছত ইয়াৰ চলাৰ দিশ আৰু আঠাযুক্ত স্থানৰ সৈতে সম্পৰ্ক দেখাৰ পিছত লাইছিছ কৰিব লাগে। আন এটা পদ্ধতি হ’ল অপাৰেচনৰ আগতে ইউৰেটাৰ কেথেটাৰ সুমুৱাব লাগে, যিটো ইউৰেটাৰৰ অৱস্থান চিনাক্ত কৰিবলৈ সহায়ক হয়। অস্ত্ৰোপচাৰৰ মূল্যায়ন: সৰল অভেৰিয়ান আৰু ফেল’পিয়ান টিউব আঠাযুক্ত হোৱাটো বিৰল যেন লাগে, আৰু প্ৰায়ে আন পেলভিক অংগৰ আঠাযুক্ত হোৱা দেখা যায়। বা ইয়াৰ বিপৰীতে ডিম্বাশয়ৰ টিউবাল আঠাযুক্ত হোৱাটো প্ৰায়ে পেলভিক আঠাৰ অংশ। গতিকে ইয়াক পেলভিক আঠাযুক্ত লাইছিছ বুলি কোৱাটো অধিক উপযুক্ত। দুয়োটাই অনুসৰণ কৰা অপাৰেচনৰ নীতি, পৰিচালনাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু দক্ষতা একেই, কিন্তু পিছৰটোত বহল পৰিসৰ জড়িত হৈ আছে। যদিও এই অপাৰেচনত কেৱল আঠাযুক্ত হোৱাৰ মুক্তিৰ কথাহে জড়িত হৈ থাকে, তথাপিও ই আচলতে অন্যান্য লেপাৰ’স্কপিক অস্ত্ৰোপচাৰৰ ভিত্তি আৰু লেপাৰ’স্কপিক অস্ত্ৰোপচাৰৰ অন্যতম অসুবিধা। প্ৰথমতে, আঠাযুক্ততা মুক্ত কৰাত ব্যৱহৃত সকলো কৌশল, যেনে ক্লেম্প, ট্ৰেকচন, এক্সপ’জাৰ, পৃথকীকৰণ, কাটিব পৰা, ইলেক্ট্ৰ’ক’টেৰী, ইলেক্ট্ৰ’ক’এগুলেচন আৰু চিলাই, লেপাৰ’স্কপিক অস্ত্ৰোপচাৰৰ ভিত্তি। যদি আপুনি সেইবোৰ ভালদৰে আয়ত্ত নকৰে তেন্তে আপুনি আন অপাৰেচনৰ কথা ক’ব নোৱাৰে। দ্বিতীয়তে, যদি পেলভিক আঠাযুক্ততা সমাধান নহয় আৰু বিভিন্ন কলা আৰু অংগৰ শাৰীৰিক অৱস্থান স্পষ্ট নহয়, তেন্তে অন্যান্য কাম-কাজৰ বাবে বাধ্য হ’বলৈ হ’লে অধিক গুৰুতৰ ক্ষতি হ’ব পাৰে, যিটো আচলতে অস্ত্ৰোপচাৰৰ এক ডাঙৰ নিষেধাজ্ঞা। তদুপৰি, পেলভিক আঠাযুক্ত হোৱা প্ৰায়ে বন্ধ্যাত্ব আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া পেলভিক বিষ থকা ৰোগী। যদি আঠাবোৰ ভালদৰে সমাধান কৰা নহয় বা অধিক গুৰুতৰ আঠাবোৰ কাৰ্য্যক্ষমতাৰ পিছত হয়, তেন্তে ই সঁচাকৈয়ে এই কাৰ্য্যৰ মূল উদ্দেশ্যৰ বিৰুদ্ধে। সেয়েহে লেপাৰ’স্কপিক অস্ত্ৰোপচাৰৰ বিভিন্ন দক্ষতা আয়ত্ত কৰিব লাগিব, গুৰুত্বপূৰ্ণ পেলভিক আৰু পেটৰ অংগৰ শাৰীৰিক সম্পৰ্কৰ সৈতে পৰিচিত হ’ব লাগিব, আৰু সময়ত অস্বাভাৱিকতা বিচাৰি উলিয়াব পাৰিব আৰু ইয়াৰ সৈতে ফলপ্ৰসূভাৱে মোকাবিলা কৰিব পাৰিব লাগিব। গতিকে এই অপাৰেচনটো নবীনসকলৰ বাবে উপযোগী নহয়।